Kalkınma Ajansları

Bölgesel planlama çalışmalarının Türkiye'deki uzun geçmişi ile birlikte, bu alanın hızla gelişen ülkenin ihtiyaç ve beklentilerinin gerisinde kaldığı söylenebilir. Kalkınma modelleri gerek bölgesel gerekse kentsel ölçeklerde bu dinamizmi yakalayacak bir öngörü arayışına karşılık geliyor. Farklı kalkınma modelleri içerisinde kentsel ve doğal alanlarda sürdürülebilir bir yaşamın modellenmesi için son yıllarda başvurulması gereken pek çok teknik arasında coğrafi bilgi sistemleri oldukça geniş imkânlar sunuyor. Özellikle alternatif kalkınma modeli arayışları, kentsel, doğal ve sosyal verilerin mekânsal karşılıklarının izlenebildiği bir karar mekanizmasında karşılık bulabiliyor.
Bu kitap, Türkiye'nin vitrini ve küresel hareketliliğin odaklarından İstanbul örnekleminde bir kalkınma stratejisinin modellenebilmesi için kaleme alınmıştır. Kalkınma perspektifini insanî gelişme odağına oturtan kitap; bu yolda tercihlerin geliştirilebildiği, kapasitelerin dikkate alındığı ve özgürlüklerin genişletildiği bir mekânsal gelişme standardı sunmaktadır.
Kitap, İstanbul'da yerleşim alanlarını, tarım alanlarını ve şehrin kırmızı çizgileri olan koruma alanlarını çok geniş bir veri setini kullanarak coğrafi bilgi sistemleri yardımı ile çakıştırıyor ve her bir kategori için amaç, hedef ve stratejiler hiyerarşisini yönetilebilir bir formatta karar mekanizmasına dâhil ediyor.
Bölgesel kalkınmanın hayati rolü ve İstanbul'un gelişme sürecinin yüksek hassasiyetine dikkat çeken kitap, ürettiği model ve bir araya getirdiği geniş literatür ile yerel yöneticiler, kalkınma uzmanları, CBS uzmanları, şehir ve bölge plancıları ve iktisatçılar kadar, sayısal veri analizi ve karar destek sistemleri alanında geniş bir okuyucu kesimine hitap ediyor.

Ülkemizde son dönemde kamu yönetimi reformu bağlamında yeni yasal dü zenleme çalışmalan devam ederken, daha önce tanıdık olmayan bazı görev ve kuruluşlara rastlanmaktadır. Halk denetçiliği (ombudsman) gibi görevler yanın da, kalkınma ajanslan gibi kuruluşlar da Türk yönetim sistemine yeni tanıtılan ve daha ne olduklan pek anlaşılmayan yapılardıf. Halihazırda, Türkiye Büyük Millet Meclisi gündeminde görüşülmeyi bekleyen "Kalkınma Ajanslannın Ku ruluşu, Koordinasyonu ve Görevleri Hakkında Yasa Tasansı"·· yasalaştığında Türk kamu yönetiminin bir parçası olacak bu ajansıar, üzülerek belirtelim ki, kamuoyunda yeterince tartışılmamıştıf. Kalkınma Ajanslan konusu, Kamu Yö netimi Temel Kanununa ait ilk taslakta 25. maddede düzenlenmişken, daha son ra bu madde çıkanlarak mevcut yasa tasansı hazırlanmıştır (kamuyonetimi.org! bolgesellestirme.php). Bu yazıda Türk yönetim sistemindeki reform çabalan ile birlikte değerlendi rildiğinde ileriki dönemlerde ülkemiz açısından önemli bir kavram haline gel mesi beklenen "bölge" kavramı ve bu kavramla ilgili kurumlardan kalkınma a jansları incelenmektedir. Yazı içerisinde öncelikle Avrupa Birliği 'nin bölge kavramına bakışı ve yapılanması ile Avrupa Konseyi tarafından hazırlanan A v rupa Bölgesel (Yönetimler) Özerklik Şartı ele alınmıştır. Daha sonra, bölgesel kalkınma ajanslannın dünyadaki örneklerine bakılmış ve son olarak Kalkınma Ajanslannın Kuruluşu, Koordinasyonu ve Görevleri Hakkında Yasa Tasarı sı 'nın Türkiye için öngördüğü model incelenmiştir.

Sadece Türkiye’nin değil aynı zamanda Dünyanın en önemli metropollerinden biri olan İstanbul, başta jeo-stratejik konumu ve ekonomik imkânlarının çeşitliliği sayesinde bir çok alanda cazibe merkezi olmaya devam etmektedir. Her ne kadar ulusal kalkınma planı olan Onuncu Kalkınma Planında, mekânsal planlama ve uygulamanın yerinde gerçekleştirilmesi ve ortak karar alma süreçlerini güçlendiren bir yapının oluşturulması öngörülmüşse de, halen onlarca kurumun İstanbul’da farklı ölçeklerde ve konularda planlama yetkisi olduğu gerçeği ortadadır. Farklı kurumların kendi doğruları çerçevesinde hazırlamış oldukları bu planlar arazi kullanım çakışmalarına sebep olurken, zaten doğal işleyişinde hızlı bir nüfus artışına sahip olan kent; Yavuz Sultan Selim Köprüsü ve Kanal İstanbul gibi makro projelerle de artık mevcut konut stokunun yetmediği, gün geçtikçe bu ihtiyacın daha da şiddetlenerek arttığı bir çıkmaza doğru sürüklenmektedir. Bu eğilim, başta kuzey ormanları olmak üzere havza koruma alanları, tarım alanları, sit alanları gibi doğal yaşam  alanlarını tehdit eder hale gelmiştir.
Bu tez çalışmasında farklı kurumların ürettiği planların çakışmaları dikkate alınarak en uygun alan kullanımlarını belirlemek için LUCIS (Land Use Conflict Identification Strategy)  modeli kullanılmıştır. Özellikle büyümekte olan kentlerin karşılaştığı söz konusu problemin çözümüne yardımcı olabilecek bir model olan LUCIS modeli ile uygunluk analizleri yapılmıştır. LUCIS modeli,  uygunluk analizlerine yeni araçlar sunmakta ve gelecekte görülmesi muhtemel alan kullanım uyuşmazlıklarını mekânsal olarak ortaya koymaktadır. Model, Coğrafi Bilgi Sistemi (CBS) yazılımı olan ArcGIS içerisinde yer alan ModelBuilder arayüzünü kullanmaktadır. Modelin daha iyi çalışması için, insanın mekânla olan ilişkisini özetleyen ve arazi kullanımlarını en genel şekilde tasnif eden yerleşim, tarım ve koruma alanları ile ilgili ulaşılabilen ve anlam ifade eden veriler kullanılmıştır.  Modelde amaçlar, hedefler ve stratejiler oluşturularak fiziksel ve ekonomik açıdan en uygun alanlar CBS yardımı ile belirlenmiş ve mevcut alanlar ile karşılaştırılarak alternatif kullanım alanları önerilmiştir. Önerilen kalkınma modeli doğrultusunda, ülkemizdeki kentlerin en büyük sorunlarından biri olan yanlış arazi kullanımlarının önüne geçilebileceği umulmakta, sürdürülebilir kentsel gelişim ve doğa koruma arasında denge sağlanabileceği düşünülmektedir. Bu çalışma aynı zamanda Kalkınma Ajansları tarafından hazırlanan, Düzey II Bölgelerinin anayasası denilebilecek Bölge Planlarının hazırlanmasında yani kalkınma planlamasında; CBS kullanımıyla hızlı, etkili ve doğru bir şekilde verilerin değerlendirilebileceğini ve mekânı etkileyen birçok faktörün aynı anda göz önüne alınarak, alternatif çözüm yollarının bulunabileceğini göstermektedir.
İstanbul’un sürdürülebilir bir çevreye sahip ve keyifle yaşanan bir şehir olabilmesi için; LUCIS ve benzeri modeller yardımı ile belli parametreler kullanarak uygun yerleşim alanları belirleyerek, kontrolsüz bir şekilde artan yerleşim alanı ihtiyacını belirli alanlara yönlendirmek gerekli ve mümkündür. Aksi takdirde bu çalışmanın sonuçlarında görüldüğü gibi sürekli artan yerleşim alanları, şehrin can damarları olan su havzalarını, tarım alanlarını ve orman alanlarını gün geçtikçe baskı altına alacaktır

Özet Küresel ekonomik ilişkiler, coğrafi sınırları ortadan kaldırmış, başta insanlar olmak üzere, malların ve hizmetlerin serbestçe dolaşım sağlayabildiği bir alan yaratmıştır. Ekonomik sirkülasyon sadece uluslararası arenada değil, dünyanın en ücra köşesinde bile yoğun şekilde yaşanmaktadır. Küreselleşme ve yerelleşme kavramlarının birbirine tezatlık teşkil ettiği düşünülse de küresel yarışın ancak güçlü yerel aktörlerin sürece dahil edilmeleri ile kazanılacağı fikri yaygınlaşmaktadır. Ekonomisi gelişmiş uluslara bakıldığında, yoğunlaşmış üretimin yanında kurumsallaşmış politikalar ile insanların yaşam standartlarını (beslenme, eğitim, sağlık, ulaşım, çevre) daha iyi hale getirdikleri görülmektedir. Ayrıca, kalkınmanın sadece ekonomik boyutunun değil, sosyal boyutunun da göz önünde bulundurulması, ikisinin bir arada gerçekleştirilmesini sağlayacak politikaların geliştirilmesi topyekûn kalkınmanın zorunlu unsuru haline gelmiştir. Bölgesel gelişmişlik farklarının azaltılması adına yapılan Bölgesel/yerel kalkınma çabaları için nelerin yapılması gerektiğiyle ilgili çok fazla görüş ayrılığı yoktur Ancak asıl sorun bu çalışmaların nasıl yapılacağı ve halka nasıl kabullendirileceğidir. Bu çalışmada bu sorunun çözümünde Coğrafi Bilgi Sistemlerinin (CBS) ve yerel yönetimlerin rolü tartışılmaktadır. Abstract The global economic relations have eliminated geographic boundaries, and have created an area to provide free movement of goods, services and particularly individuals. The economic fluctuation is not just experienced at the international arena but also in the remotest corners of the world. Though concepts of globalisation and localisation are considered as having contradiction to each other, the idea supporting that it's impossible to win the global competition without including the local powers to the process, is spreading. It's obvious that nations with strong economies provide better living standards (nutrition, education, health, transport, environment and etc.) with well-established policies, besides the intense

Devlet Teşvikleri Danışmanlığı
Güne uyum sağlamak ve geleceğe hazırlanmak adına gerekli olan yatırımları finanse etmek için, iç kaynakların yanı sıra dış kaynaklar da önemli bir finansman yoludur. Bu noktada Kobi Analiz A.Ş. uzman ekibi, Kalkınma Ajansları, Tubitak, Kosgeb ve AB Fonlarına erişmeniz için gerekli projelendirme ve uygulama aşamalarında size profesyonel destek vermektedir.

https://www.kobianaliz.com/devlet-tesvikleri

The main purpose of this study which is part of master thesis is to assess measures which will help to increase impact of rural
development investment programs. According to Mevlana Development Agency’s Rural Development Financial Support
Program specified objectives; study mean to evaluate program’s relevance, efficiency, effectiveness, impact, sustainability and
to suggest recommendations in light of the gained experiences. For this purpose by applying a survey to beneficiaries of
Mevlana Development Agency’s Rural Development Financial Support Program; problems, accrued during application of
program, were determined. By revising success of program in accordance with the planned expectations, suggestions were
developed for future programs. Within the context of program; 29 projects from Konya and 17 projects from Karaman, in total
46 p rojects, were supported. Population of research is supported projects from Konya. Complete counting method was used as
a sampling method because of low number of projects and reaching information is easy. Survey data’s were evaluated in
research findings section by using tables, charts, calculation of averages and p ercentages, chi-square tests. As a result of study,
leading concern of beneficiaries is if the project selection was done fair or not. So it’s considered that project selections must
be done in accordance with transparency, accountability and equality principles. In conclusion section, other findings and
recommendations are presented.

Uluslararası Toplum,Siyaset ve Ekonomi Kongresi Bildiri ve Sempozyum Proğramı BİLSAM 2019
1. TOPLUM VE BİREYSEL SİLAHLANMA, GÜVENLİK VE ÖZGÜRLÜK TARTIŞMALARI
Ahmet Kenan SAYIN, Vedat YILMAZ
2. ELEKTRONİK TİCARET VE VERGİLENDİRMESİ
Prof. Dr. Hakan ERKUŞ, Öğr. Gör. Arif GÜMÜŞ
3. TÜRK TOPLUMSAL HAYATININ AHLAKİ DEĞERLERİNİ BELİRLEYEN FAKTÖRLER
Doç. Dr. Nihat AKBIYIK
4. İSLAM VE SOSYAL POLİTİKA: ASRI SAADETTE SOSYAL POLİTİKA UYGULAMALARI
Doç. Dr. Nihat AKBIYIK
5. DOĞU AKDENİZ’DEKİ ENERJİ KAYNAKLARI VE TÜRKİYE’NİN LOJİSTİK YAPISINA OLASI ETKİLERİ
Dr.İbrahim Atilla KARATAŞ
6. SOSYAL MEDYA-AHLAK İLİŞKİSİ BAĞLAMINDA YAPILAN TARTIŞMALARDAKİ PARADİGMATİK FARKLILIK
Prof. Dr. Emin ÇELEBİ
7. METİN TEMELLİ DİNİ SÖYLEMİN DİJİTAL ÇAĞDA DÜŞÜŞÜ VE ALTERNATİF MEDYATİK DİN
Fatma ÇİÇEK
8. GÖÇÜN SİYASAL ETKİSİ: SURİYELİ GÖÇMENLERİN TÜRKİYE’NİN SİYASAL HAYATINA ETKİSİ
Doç. Dr. Gökhan TUNCEL
9. İNSANİ YARDIMI İNSANİLEŞTİREMEME SORUNU VE İNSANİ YARDIMDA ESNEK YAKLAŞIM MODELİ
Doç. Dr. Gökhan TUNCEL
10. KÜRESEL SİSTEMDE ÖZGÜRLÜK-GÜVENLİK DENGESİ
Dr. Hasan ÇİMEN, Orhan POLAT
11. KÜRESEL SİSTEMİN EGEMEN AKTÖRLERİ
Prof. Dr. Selahaddin BAKAN, Dr. Hasan ÇİMEN
12. 28 ŞUBAT ÜZERİNDEN BİR İRTİCA OKUMASI
Dr. Öğr. Üyesi Işıl ARPACI
13. TARİHTEN GÜNÜMÜZE SELEFÎLİK
Prof. Dr. Mehmet KUBAT
14. SUUDÎ SELEFÎLİĞİNİN ORTADOĞU SİYASETİ ÜZERİNDEKİ NEGATİF ETKİLERİ
Prof. Dr. Mehmet KUBAT
15. TÜRKİYE 'DE YEREL YÖNETİMLERİN GÜNCEL KENTSEL SORUNLARA YAKLAŞIMI
Dr Öğr. Üyesi Murat SEZİK
16. DÜNYADAN VE TÜRKİYE’DEN ÖRNEKLERLE CAM TAVAN SENDROMU
Prof. Dr. Neslihan DERİN
17. SON YILARDAKİ TİCARET SAVAŞLARININ TÜRKİYEYE ETKİSİ
Prof. Dr. Neslihan DERİN
18. TÜRKİYE’DE SİVİL TOPLUM KURULUŞLARI VE SOSYAL GİRİŞİMCİLİK
Orhan POLAT, Dr. Hasan ÇİMEN
19. TANZİMATTAN CUMHURİYETE KUR’AN TERCÜMELERİ VE “TÜRKÇE KUR’AN” MESELESİNE OSMANLI AYDINLARININ YAKLAŞIMLARI
Dr. Osman KARACAN, Bülent YAŞAR
20. İTTİHAD-I İSLAM DÜŞÜNCESİ VE İRAN
Dr. Osman KARACAN
21. ‘MALATYA İLI ÖRNEĞI: NİTELİKLİ İŞGÜCÜ PİYASASI, EĞİTİM, BÜYÜME VE BÖLGESEL FARKLILIKLAR’
Sefa SEZER
22. DİN TOPLUM SİYASET BAĞLAMINDA 12 EYLÜL VE DİN
Sevil HARIKÇI
23. KADIN İSTİHDAMI SONRASI ANNELİK DIŞI ÇOCUK BAKIMI SORUNU VE TÜRKİYE'NİN KADIN İSTİHDAM POLİTİKASININ OLASI SONUÇLARI
Seyhan BÜYÜKCOŞKUN
24. DİJİTALLEŞEN DÜNYADA SİYASET VE DEMOKRASİ
Dr. Öğr. Üyesi Süleyman EKİCİ
25. YENİ BİNYILDA TÜRK AİLESİNİN YAPISAL GÖRÜNÜMÜ VE YÖNETİMSEL BEKLENTİLER
Tahir BAYSAL
26. SOSYAL POLİTİKALAR BAĞLAMINDA YENİ BİNYILDA TÜRKİYE'NİN SOSYO- EKONOMİK ANALİZİ
Tahir BAYSAL
27. JOSEPH RAZ DÜŞÜNCESİ EKSENİNDE ÇAĞDAŞ SİYASET FELSEFESİNDE OTORİTE KAVRAMI
Ar. Gör. Zehra EROĞLU
28. İŞ TUTKUSU, LİDERLİK VE GİRİŞİMCİLİK NİYETİ İLİŞKİSİ: MİKROKREDİ KULLANAN KADIN GİRİŞİMCİLERE YÖNELİK KAHRAMANMARAŞ’TA ALAN ARAŞTIRMASI
Prof. Dr. İsmail BAKAN, Mustafa Tuncer OKUMUŞ, Merve Rabia KUTLUK
29. CUMHURBAŞKANLIĞI HÜKÜMET SİSTEMİNDE AVRUPA BİRLİĞİ BAŞKANLIĞI VE AVRUPA BİRLİĞİ-TÜRKİYE İLİŞKİLERİ
Arş. Gör. Umut Turgut YILDIRIM
30. İL ÖZEL YÖNETİMLERİNDEN YATIRIM İZLEME VE KOORDİNASYON BAŞKANLIĞINA DÖNÜŞÜM SÜRECİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ
Ahmet Kenan SAYIN, Vedat YILMAZ
31. ŞİDDETİN RETORİĞİ VE TEMSİL STRATEJİLERİ EKSENİNDE SÜREYYA’YI TAŞLAMAK: RECM OLGUSU VE MÜSLÜMAN KADININ KURTULUŞU
Dr. Öğr. Üyesi Yunus NAMAZ, Seyfettin İLİTER

Sürdürülebilir kalkınma kavramının ortaya çıkışı ve küresel anlamda bir değer teşkil etme sürecinin başlangıcına baktığımız zaman, söz konusu durumun 1980’lerin sonunda Birleşmiş Milletler Çevre ve Gelişme Komisyonu’nun yayınladığı Brundtland Raporu olarak bilinen Ortak Geleceğimiz adlı raporla birlikte gerçekleştiğini görmekteyiz. Devam eden süreçte farklı isimlerle ve amaçlarla birçok çalışma ve politika gerçekleştirilmiş veyahut gerçekleştirilmek istenmiştir. Söz konusu çalışmalar, kalkınmayı gerçekleştirmek için genel olarak insan, çevre ve sürdürülebilirlik kavramlarının birbiriyle olan ilişkisinin dengeli ve sürekli bir şekilde nasıl devam ettirilebileceği yönünde olmuştur. Nitekim Türkiye de sürdürülebilir kalkınmaya karşı ‘‘insan ve çevre’’ odaklı bir tutum sergilemektedir. Sürdürülebilir kalkınma kavramının ortaya çıktığı çeyrek asırlık bir zaman diliminden bu yana, sürdürülebilir gelişme politikalarının gerçekleştirilmesinde ulusal devletlere, bölgesel ve yerel yönetimlere, ulusal ve uluslararası sivil toplum kuruluşlarına sorumluluklar yüklenmiştir. Nitekim buradan da anlaşılacağı gibi sürdürülebilir gelişmenin tek başına yapılamayacağı, her düzeyde tüm aktörlerin iş birliğine ihtiyaç olduğu bir gerçektir. Bu bağlamda söz konusu çalışmanın amacı, Kalkınma Ajanslarının bölgesel kalkınma sürecinde oynadıkları role değinilerek Kuzeydoğu Anadolu Kalkınma Ajansı’nın faaliyetlerinin sürdürülebilir kalkınmanın gerçekleştirilmesindeki etkinliği ve etkililiğidir. Ayrıca Kuzeydoğu Anadolu Kalkınma Ajansı’nın mali, teknik ve güdümlü proje desteklerinin bölgenin potansiyellerine uygunluk durumu, ajans faaliyetlerinde katılımcılığın tabana yayılması ve ajansın bölgede meydana getirdiği sürdürülebilir değişimler araştırmanın evrenini oluşturmaktadır. Araştırmada karma bir araştırma deseni tercih edilmiş olup, bu bağlamda literatür taraması ve birebir görüşme yöntemleri kullanılarak ajansın sürdürülebilir yerel kalkınmaya olan katkısının yanında, sosyal ve kültürel alandaki faaliyetleriyle diğer kurum ve kuruluşlar iş birliği ve koordineli çalışma durumu kent yönetimi bağlamında değerlendirilmiştir.

Kamu yönetiminde ortaya çıkan yeni model ve yaklaşımlar, yönetim alanında etkililik ve verimliliği esas alan bir temeli esas almıştır. Hızlı karar alma ve sorunlara etkili çözümler bulma, bu yaklaşımların temel fonksiyonlarıdır. Kalkınma sorunuyla mücadele ve kalıcı politika geliştirebilmesi için merkezi yapılar dışında örgütlenmiş birimlere daha çok görev, yetki ve sorumluluk verilmesi, merkezi yönetim ve yerel yönetimler arasındaki yetki-kaynak dağılımının geleneksel yapısının değiştirilmesi gereksinimini de ortaya çıkarmıştır.
Özellikle demokratik kültürün yaygınlaşmasına koşut olarak, refah düzeyindeki artış, nüfus vb. alanlardaki değişimler, gereksinim ve beklentilerin farklılaşmasına ve artmasına neden olmuştur. Bu durumun doğal sonucu olarak da alternatif yönetimler, yerel ortak gereksinimleri karşılayabilmek için ortaya çıkan yeni yapılar olarak dikkat çekmektedir ki Bölge Kalkınma Ajansları da (BKA) böyle bir ihtiyacın giderilmesi için ortaya çıkmış kurumlardandır.
Tez, yukarıda verilen genel çerçeve ışığında ajansların Türkiye’nin kalkınma perspektifi itibariyle alternatif bir kalkınma modeli olup olmadığına ilişkin olarak mülki idare amirleri ve ajans çalışanlarının algılarını ölçmeyi amaçlamaktadır.

The new models and approaches emerging within the framework of public administration are based upon a ground focusing on effectiveness and efficiency. The main functions of such approaches include quick decision-making and effective troubleshooting.  Within this context, the necessity to struggle with the problem of development and develop enduring policies, as well as to grant units organized aside from the central administration  with more competence a responsibility and to change the traditional structure of competence-resource range between the central and local administrations has also emerged.
Especially, in line with proliferation of democratic culture, changes in the field of increase in the level of welfare and of population etc. have resulted in the difference and increase in terms of necessities and expectancies. As a natural consequence of this, new structures set forth in order to fulfill the local common necessities have become so noteworthy that Regional Development Agencies (RDA) have developed as the institutions targeting to satisfy such a need.
This thesis makes a field research as to whether the Regional Development Agencies being established recently in the light of the above-mentioned common framework suggest an alternative development model in terms of Turkey’s development perspective and examines the RDA in this direction.