Ancient and traditional carpentry

Seymen, N., & Aydın Türk, Y. (2018). “Bir Kültür Bileşeni Olarak Zanaat ve Mekan”, CRAFTARCH’18 International Art Craft Space Congress – Revitalizing Art Craft Space Relations, Konya, Türkiye, 5-7 Aralık 2018 (pp.283-295), Eğitim Yayınevi.

ÖZ:
Kent kültürü, evrensel değerler ile kentlerin siyasal, ekonomik, sosyal ve kültürel değerlerini de kapsamaktadır. Kültürel yaşam biçimlerini öne çıkaran en önemli faktörlerden biri de kentteki zanaat ve zanaat mekânlarıdır. Bu mekânların yaşatılması kent kimliği ve kent kültürünün sürdürülebilirliği açısından büyük önem taşımaktadır. Fakat küreselleşen dünya, günümüzde değişen yaşam koşulları, yeni tüketim alışkanlıklarının ortaya çıkması ile birlikte zanaat gün geçtikçe önemini yitirmekte ve sayısal olarak da azalmaktadır. Çalışmada, zanaatın kent kimliği ve kültüründe önemli bir yere sahip olduğu Trabzon kenti seçilmiştir. Günümüzde tamamen yok olmuş (çömlekçilik, sandıkçılık, sepetçilik ve süpürgecilik), sayıları oldukça azalsa da varlığını sürdürebilen (marangozluk, bakırcılık, demircilik, terzilik, yorgancılık, ayakkabıcılık) ve günümüzün teknolojik, ekonomik ve sosyo-kültürel koşullarına uyum sağlayarak gelişen zanaatlar (kuyumculuk: hasır örme-telkâri-kazazlık) kentte önemli bir yer tutmaktadır. Geçmişten günümüze zanaat mekânlarının giderek azaldığı ve mekânsal olarak da farklılaştığı görülmektedir. Çalışmada; kentte tarihsel süreç içinde zanaat ve zanaat mekânlarının dönüşümünü mekânsal açıdan irdelemek amaçlanmaktadır. Çalışmada yöntem olarak; literatür araştırması, mevcut duruma ve geçmişe dair niceliksel ve mekânsal tespitler, alan çalışması ve görüşmelerle elde edilmiştir. Sonuç olarak; elde edilen verilere bağlı olarakgeçmiş ve günümüze ilişkin zanaat türlerinin değişimi ve dönüşümü niceliksel ve mekânsal olarak ve karşılaştırılmalı biçimde ortaya koyulmuştur. Zanaat ve zanaat mekânlarının sürdürülebilirliğine ilişkin geleceğe yönelik öneriler geliştirilmiştir.

ABSTRACT:
Urban culture includes universal values and political, economic, social and cultural values of cities. One of the most important factors that highlight cultural life styles is the craft and craft spaces in the city. The survival of these places is of great importance in terms of urban identity and sustainability of urban culture. However, with the emergence of new global consumption world, changing life conditions and new consumption habits, crafts are losing their importance and decreasing numerically. In the study, the city of Trabzon, which has an important place in the city identity and culture, was chosen. Nowadays it is completely destroyed (pottery, maker of chest, basketry and maker of broom), which can survive even though the numbers are very low (carpentry, coppersmith, ironworking, couture, quilting, shoemaking) and by adapting to the technological, economic and socio-cultural conditions of today, developing economically and spatially ongoing crafts (jewelery: hasır knitting, filigree, kazazlık) have an important place in the city. From past to present, it is seen that craft places are gradually decreasing and spatially different. In Study; The aim of this course is to examine the transformation of craft and craft spaces in a historical process. As a method in the study; The literature research was obtained by the field study and interviews with quantitative and spatial determinations of the current situation and the past. As a result; depending on the data obtained, the change and transformation of the craft types of the past and present have been demonstrated quantitatively and spatially and comparatively. Future suggestions for the sustainability of craft and craft spaces have been developed.

Mange av stavkyrkjene våre har hovudvekt av originale eller svaert gamle bygningsdelar. Delane har vist at dei har dei nødvendige konstruktive kvalitetane og svært lang levetid i bygget. Handverkarane som valde ut trea i skogen, delte opp og hogg til materialen, har hatt kjennskap til korleis dette skulle gjerast. Korleis kan vi undersøkje dei originale materialane for å naerme oss delar av denne kunnskapen? Korleis kan vi gå fram for å kunne seie noko om furuene tømrarane har hogd og skogen dei har leita tømmer i?

Durante os trabalhos arqueológicos realizados no âmbito da implementação do projecto “Desvios dos Serviços Afectados para Construção do Parque de Estacionamento no Campo das Cebolas” foram identificadas diversas infraestruturas em madeira, que serviram de apoio a construções em alvenaria. Entre estas destaca-se a reutilização de portas como cofragem de muros da reconstrução pombalina, após o Terramoto de 1755, pertencendo aos alicerces dos edifícios denominados Ver-o-Peso. Pretende-se analisar o contexto destes elementos e caracterizar os processos subjacentes à construção das portas, nomeadamente as técnicas de carpintaria e marcenaria utilizadas, os sistemas de consolidação e as ferragens de fixação ou de fecho. A singularidade destes elementos advém do seu estado de preservação, cronologia (possivelmente anterior ao terramoto) e do facto de, aparentemente, não existirem paralelos no panorama arqueológico nacional e internacional.

Archaeological excavations during the construction of a park lot at Campo das Cebolas allowed the discovery of several wooden pieces used as a support for masonry constructions. Among them, the reuse of several doors
as formwork of walls from Ver-o-Peso buildings foundations, constructed after 1755 earthquake. This article aims to analyse the context of these finds as well as identify the processes used to build the doors; namely the carpentry and woodwork techniques, connection patterns and door furniture. The state of preservation, chronology (possibly before the 1755 earthquake) and the apparent absence of national and international parallels makes this a unique find.

Archaeological excavations during the construction of a park lot at Campo das Cebolas allowed the discovery
of several wooden pieces used as a support for masonry constructions. Among them, the reuse of several doors
as formwork of walls from Ver-o-Peso buildings foundations, constructed after 1755 earthquake. This article
aims to analyse the context of these finds as well as identify the processes used to build the doors; namely the
carpentry and woodwork techniques, connection patterns and door furniture. The state of preservation, chronology
(possibly before the 1755 earthquake) and the apparent absence of national and international parallels
makes this a unique find.

Dette er eit kapittel i boka "Hantverksvetenskap" utgjeve av Hantverkslaboratoriet i Mariestad. Her er kva redaktør Gunnar Almevik skriv om boka og emnet hantverksvetenskap:

HANTVERKSVETENSKAP skulle kunna följa den akademiska traditionen och presentera forskning om hantverk. Vetenskapen som diskuteras i denna bok avser forskning i och genom hantverk. Skillnaden är avgörande. Texterna som presenteras tillhör olika genrer: en essä om teoribegreppet, en rapport från ett försök med hantverksinriktad forskarutbildning, en artikel om »the craft aspect« i arkitekturforskningen, ett kapitel om kompetens och praktisk kunskap till en tänkt bok, och avslutningsvis en re ektion över och vägledning till hantverkares doku- mentation av föremål, handlingar och projekt. Den röda tråden är relationen mellan vetenskap och praktisk kunskap. Hur kan ett vetenskapsområde kring hantverk byggas, som upprätthåller kopplingen och relevansen för praktikfältet? Vilka teorier, metoder och kommunikationssätt svarar mot både vetenskapliga och hantverkliga begrepp om kunskap?