Genocide Studies

Transitional Justice in Cambodia: The Coincidence of Power and Principle

by Kirsten Ainley

For publication in Renee Jeffery ed. Transitional Justice in the Asia-Pacific (under review).

More than thirty years after the Khmer Rouge was responsible for the deaths of over one and a half million people, and... more More than thirty years after the Khmer Rouge was responsible for the deaths of over one and a half million people, and after two amnesties for Khmer Rouge crimes were enacted in Cambodia, the Extraordinary Chambers in the Courts of Cambodia (ECCC) has been established, ostensibly to help heal the trauma of victims of Khmer Rouge atrocities and bring about justice. This chapter outlines the key features of the ECCC and assesses its successes and failures according to its own mandate. It goes on, however, to argue that accepting the restricted mandate of the court is a mistake, as it prevents a full discussion of accountability in Cambodia. I argue that the establishment of the ECCC represents less a victory for victims or for advocates of transitional justice than it is a reflection of the interests of the Cambodian government and those international actors who collaborated with a series of repressive regimes in Cambodia, including the current Hun Sen regime. By agreeing to a limited regime of transitional justice, the government has diverted diplomatic and donor attention away from allegations of corruption and human rights abuses in the present, towards its role as ‘saviour of the nation’ in the past. The international community is keen (now) to promote justice in Cambodia, and has significant resources available with which to incentivise or coerce domestic actors to allow a fair and independent court, but seems unwilling to use them. Unfortunately, international principle has coincided with domestic power in a way that does little for the victims of atrocities in whose name the ECCC was established.

The Specific Intent (Dolus Specialis) Requirement of the Crime of Genocide: Confluence or Conflict between the Practice of Ad Hoc Tribunals and the ICJ

by Uluslararası İlişkiler

Yusuf Aksar, " The Specific Intent (Dolus Specialis) Requirement of the Crime of Genocide: Confluence or Conflict between the Practice of Ad Hoc Tribunals and the ICJ ", Uluslararası İlişkiler, Cilt 6, Sayı 23 (Güz), 2009

Uluslararası toplum, tarihinde ilk defa Ad Hoc Mahkemeler olarak kurulan mahkemeler aracılığıyla Soykırım Sözleşmesi... more Uluslararası toplum, tarihinde ilk defa Ad Hoc Mahkemeler olarak kurulan mahkemeler aracılığıyla Soykırım Sözleşmesi hükümlerinin yorumlanması ve uygulanmasına tanıklık etmektedir. Şüphesiz ki, uluslararası ceza hukuku alanında soykırım suçunun unsurlarının ve kapsamının belirlenmesi bakımından, adı geçen mahkemelerin uygulamaları önemli bir yere sahiptir. Ad Hoc Mahkemelerin uygulamaları yanında, Uluslararası Adalet Divanı da Bosna Hersek devleti tarafından Sırbistan aleyhine açılan Soykırım Suçunun İşlenmesinin Önlenmesi ve Sorumlularının Cezalandırılması Sözleşmesinin Uygulanmasıyla İlgili Davada (Soykırım Davası), diğer birçok sorunun yanında, soykırım suçunun unsurlarıyla da ilgilenmek zorunda kalmıştır. Ancak, uluslararası ceza hukuku alanında bireysel cezai sorumluluğun tesisiyle görevli Ad Hoc Mahkemelerin, soykırım suçunu diğer uluslararası suçlardan ayırt etmeye yarayan ve suçun en önemli unsurunu oluşturan soykırım kastı olarak ifade edilen özel kasta yönelik görüşü, Uluslararası Adalet Divanı’nın yorum ve uygulamasından farklılık arz etmektedir. Uluslararası düzeyde faaliyet gösteren Ad Hoc Mahkemeler ile Uluslararası Adalet Divanı arasındaki bu farklı yorumlama ve uygulama nasıl açıklanabilir? İçtihat birlikteliği? Ya da İhtilaf?

Soykırım Suçu ve Devletin Sorumluluğu: Uluslararası Adalet Divanı’nın Bosna-Hersek v. Sırbistan-Karadağ Kararı

by Uluslararası İlişkiler

Ozan Değer, " Soykırım Suçu ve Devletin Sorumluluğu: Uluslararası Adalet Divanı’nın Bosna-Hersek v. Sırbistan-Karadağ Kararı ", Uluslararası İlişkiler, Cilt 6, Sayı 22 (Yaz), 2009

Soykırım, suçlar hiyerarşisinin doruğunda, suçların suçu olarak nitelendirilen bir eylem ve hukuk ihlalidir. Esasen... more Soykırım, suçlar hiyerarşisinin doruğunda, suçların suçu olarak nitelendirilen bir eylem ve hukuk ihlalidir. Esasen uluslararası hukukun çerçevesi içerisinde değerlendirilen suç, zamanla ulusal hukukun da düzenlemeleri kapsamına girmiştir. Hem soykırım kavramı hem de soykırım suçu, büyük oranda, II. Dünya Savaşı sırasında gerçekleştirilen kırımların yarattığı dehşetin etkisiyle oluşturulmuştur. Soykırım suçu konusundaki temel hukuksal düzenleme ise 9 Aralık 1948 tarihinde kabul edilen ve 12 Ocak 1951 tarihinde yürürlüğe giren BM Soykırım Suçunun Önlenmesi ve Cezalandırılması Sözleşmesi’dir. Sözleşme, suçun önlenmesi ve cezalandırılması konusunda aslolarak devletleri yükümlü kılmıştır. Uluslararası ceza mahkemelerinin, bireysel cezai sorumluluk ilkesi ile sınırlandırıldıkları düşünüldüğünde. Sözleşme'nin uygulanması konusundaki yükümlülüğün
devletlere getirilmesi Sözleşme’nin ihlali halinde devletin sorumluluğunun doğmasına neden olmaktadır. Kavramsal ve hukuksal bir çerçeve ışığında, Soykırım Sözleşmesi’nin devletlere getirdiği yükümlülükleri, ihlal halinde doğabilecek sorumlulukları ve UAD’nin konuya dair çarpıcı kararını ele alan çalışma, soykırım suçu ve devletin sorumluluğu konusunun, pozitif hukuk metinlerindeki ve uluslararası içtihattaki yerini ve durumunu tartışacaktır.

Lois mémorielles et liberté d’expression : De la controverse à l’ambiguïté

by Laurent Pech

Note sous la décision du Conseil constitutionnel n° 2012-647 DC du 28 février 2012 (à paraître dans la RFDC)

Cette note examine la décision du Conseil Constitutionnel français du 28 février 2012 dans laquelle le Conseil juge... more Cette note examine la décision du Conseil Constitutionnel français du 28 février 2012 dans laquelle le Conseil juge contraire à la liberté d’expression la loi visant à réprimer la contestation de l’existence de génocides reconnus par la loi au motif que le Parlement ne saurait punir la « contestation de l’existence et de la qualification juridique de crimes qu’il aurait lui-même reconnus et qualifiés comme tels ». Une fois l’objet et le contenu de loi déférée clarifiés, la teneur de la décision du Conseil constitutionnel et son impact potentiel sont examinés. De manière générale, cette note défend le point de vue que la décision du Conseil offre un chef d’œuvre de raisonnement aussi succinct qu’ambiguë et qui ne paraît guère à la hauteur des enjeux soulevés par cette affaire.

Primordialism, Constructivism, Instrumentalism and Rwanda

by Naomi Weir

Colonial Conquest and the Struggle for the Presence of the Colonial State in German East Africa, 1885-1903

by Michael Pesek

‘Holocaust denial legislation – a justified infringement of freedom of expression?’

by Jonathan Josephs

Published by the Université Libre de Bruxelles in the "Working Papers du Centre Perelman de philosophie du droit, n° 2008/3."

There have been relatively few works focusing on the denial of the Holocaust from a purely legal perspective.
more There have been relatively few works focusing on the denial of the Holocaust from a purely legal perspective.

Examining different laws banning Holocaust denial from an internationally comparative legal perspective will be an interesting and challenging task. Even though each individual law banning Holocaust denial is nationally distinct, they all bear common ground in terms of being an infringement to freedom of speech.

The inclusion and analysis of the relevant legislation in Germany and Austria would have been indispensable had this essay focussed solely on a comparison of laws banning Holocaust denial.

However, this paper seeks to tackle the question as to the justification of such legislation, and not the individual merits of each law. It was therefore decided that it would be more challenging to examine issues outside of this more predictable perspective.

For this reason, the analysis of state legislation against Holocaust denial will be limited to Spain and France, two countries with particularly interesting case law concerning Holocaust denial (A).

By the same token the approach of countries which have not banned Holocaust denial – notably the United States and the United Kingdom will be examined (B).

The spotlight will then be turned to a detailed examination of the renowned Irving v Lipstadt trial, because this case exposes the true face of Holocaust deniers and will give a better idea of whether laws are indeed necessary to ban the phenomenon of Holocaust denial (C).

Laws banning Holocaust denial obviously entail an infringement of freedom of expression, but after examining legal arguments both for and against such legislation, the question this work will focus on is whether this infringement is legally justifiable (D).

[Non-refereed Op-ed] Whose Arms Will Embrace You? The United States and the Beijing Consensus

by Amarnath Amarasingam

The United States is increasingly playing a game of subtle communication in the international arena. I suspect we had... more The United States is increasingly playing a game of subtle communication in the international arena. I suspect we had a passing glimpse of this at the 19th Session of the Human Rights Council, which gathered in Geneva last month. The question is: who is the United States talking to and what is it trying to say?

Sexual Violence: Weapon of War

by Katie Thomas

"The Khatyn Massacre in Belorussia: A Historical Controversy Revisited," Holocaust and Genocide Studies 26:1 (2012): 29-58

by Per Anders Rudling

The Evolution of Totalitarianism: From Stalin to Putin

by Tornike Metreveli

The Soviet Union is commonly cited as “totalitarian.” But just how totalitarian was the Soviet Union? The modern... more The Soviet Union is commonly cited as “totalitarian.” But just how totalitarian was the Soviet Union? The modern Russian Federation?

Thomas Kühne, "Great Men and Large Numbers. Undertheorizing a History of Mass Killing," Contemporary European History 21,2 (2012), 133-143.

by Thomas Kühne

Review essay on Timothy Snyder, Bloodlands (2010) Review essay on Timothy Snyder, Bloodlands (2010)

Collective Regret versus Collective Guilt: Different Emotional Reactions to Historical Atrocities

by Roland Imhoff

co-authored with Michal Bilewicz and Jennes Erb; accepted for publication in European Journal of Social Psychology

A distinction between guilt and regret in reactions to ingroup atrocities is proposed. Four studies (total N = 1,249)... more A distinction between guilt and regret in reactions to ingroup atrocities is proposed. Four studies (total N = 1,249) support the notion that guilt and regret are distinct emotional reactions. Whereas guilt is a self-focussed, aversive emotional reaction following from appraisals of responsibility and associated with the intention to make amends, regret follows from an empathic victim perspective, is less aversive and more strongly associated with positive attitudes towards the victim groups and the intention to engage in intergroup contact. These findings suggest that less aversive emotions like regret are more likely to improve intergroup attitudes after a common history of conflict but the aversive experience of guilt might be more potent in motivating reparations.

Uluslararası Hukukta Soykırım Suçu ve Suça Zemin Hazırlayan Toplumsal Yapılar: Ruanda Örneği

by Uluslararası İlişkiler

Ebru Çoban, " Uluslararası Hukukta Soykırım Suçu ve Suça Zemin Hazırlayan Toplumsal Yapılar: Ruanda Örneği ", Uluslararası İlişkiler, Cilt 5, Sayı 17 (Bahar), 2008

Soykırım 20. yüzyılda uluslararası hukuk çerçevesinde modern çağda tanımlanmış bir suçtur. İnsanları gruplara... more Soykırım 20. yüzyılda uluslararası hukuk çerçevesinde modern çağda tanımlanmış bir suçtur. İnsanları gruplara ayırarak
sınıflandırmanın modern bir olgu olmasının yanı sıra şiddetin yöneltildiği insan grupları da -dini gruplar hariç- modern kullanımlardır. Bu anlamıyla soykırım modern kategorizasyonlar kullanılarak tanımlanmış olan insan grupları var olmadan ve modern devletin ideolojik, bürokratik ve yaptırım gücü özelliklerine sahip olunmadan gerçekleştirilemeyecek bir şiddet eylemidir. Ruanda modern devleti tanımlayan özelliklerinden hiçbirine sahip olmayan bir ülkedir. Fakat şiddet tekelini elinde bulundurma, emir verme ve itaati sağlama, gözetleme, sınıflandırma ve halkı kayıt altına alma (ırk ayrımında olduğu gibi), söylem oluşturabilme yönlerinden bakıldığında modern devletin sahip olduğun yönetim araçlarına sahiptir. İtaate büyük önem veren kültürel yapı ve coğrafi temele dayalı hiyerarşik gözetleme yöntemini modern devletlerde rastlanabilen bir özellik olan devletin gündelik yaşama güçlü bir biçimde nüfuz etmesi özelliğiyle birleştirebilmiştir. Tüm bu özellikler kriz ortamıyla birleşince ülkede soykırım eylemlerine tanık olunması mümkün hale gelmiştir.

Between Exoticism, Geopolitics and Ignorance: The Search for a Post-Colonial Circassian History

by Irma Kreiten

Published both in English and Turkish in: Sürgün/Exile. 21 Mayıs/ May 21 1864. Ankara 2011

Srebrenica: aislamiento y exterminio en un pueblo de frontera

by Agustín Cosovschi

Srebrenica: isolation and extermination in a border town

by Agustín Cosovschi

Removing the Heart of the Choctaw People: Indian 'Removal' From a Native Perpective

by Donna L Akers, Ph.D.

Significant Moves: Urvashi Butalia's Contribution to the Women's Movement in India.

by Anindya Bhattacharya

Bhattacharya, Anindya. "Significant Moves: Urvashi Butalia's Contribution to the Women's Movement in India." The Gendered India: Feminism and the Indian Gender Reality. Ed. Arnab Bhattacharya. Kolkata: Books Way, 2012. 141-157. Print.

Roadmap for the Responsibility to Protect (RtoP) in Asia: Personalities, Institutions and Processes

by Alistair Cook

Recommended citation: Cook, Alistair D.B., 2012, ‘Roadmap for the Responsibility to Protect (RtoP) in Asia: Personalities, institutions and processes’, NTS Perspectives, No. 8, Singapore: RSIS Centre for Non-Traditional Security (NTS) Studies.

It is over six years since the 2005 UN World Summit endorsed the Responsibility to Protect (RtoP), thus recognising an... more It is over six years since the 2005 UN World Summit endorsed the Responsibility to Protect (RtoP), thus recognising an individual state's responsibility to protect its citizens from four mass atrocities – genocide, war crimes, crimes against humanity and ethnic cleansing. While the 2005 World Summit Outcome document passed by consensus, regional differences have emerged as individual states and regional organisations sought to translate word into deed. This NTS Perspectives investigates the RtoP's traction in Asia (focusing on Southeast Asia), identifies key stakeholders in the region and offers pathways forward.